X
تبلیغات
رایتل

همه چی داغونه...

ماشالا ایرانم که افتاده به بدبختی...از زمین و زمان داره میاد! :(

هرچند آدم وقتی میره یه چرخی توی فضای مجازی میزنه، گاهی وقتا به این نتیجه میرسه که حقمونه...البته همه نه ولی خب کسایی که خدا و کل دنیا رو از ما ناامید میکنن، کم نیستن...!

اصلا هیچی نمونده...نه تلاشی، نه موقعیتی، هیچی!

مثلا خودم الان کسی شدم که از اون همه هدف و آرزو رسیدم به گذروندن معمولی زندگی و هدفای خیلی کوچیک!!!!

آخه خدایی ازین مردمی که هرروز دارن با یکی کل میندازن و به یکی غرض میدن، اونوقت میان پست تسلیت برای زلزه و پلاسکو و کشتی سانچی میذارن چه توقعی میشه داشت؟! میخوای اول بری رفتارتو با دور و بریات درست کنی؟!

فقط خدا به فریادمون برسه...ما ناشکریم...از هیچی درست استفاده نمیکنیم...قدر نمیدونیم! :/

.

.

حال خوبی دارم...خدایا شکرت!

بی خوابیا و بیکاریا رو با سریال پر کردم...اصلا خودش شده انگیزه!

توی روز به همه ی کارام میرسم که شبا فیلم ببینم! :)))

[ یکشنبه 24 دی‌ماه سال 1396 ] [ 20:57 ] [ مریم ]

کی به این لحظه رسیدم؟!

دوباره بی خوابی و سر درد و فکر...

مثل همیشه حال عجیبی دارم! :/

اعتماد به نفسم داغون شده...

دیشب به چیزای خیلی غمگینی فکر کردم!

دلم خیلی سوخت...به چیزایی که دست خود آدم نیستن فکر میکردم!!

دیگه ناشکری نمیکنم...فقط فکر میکنم!!

من واقعا دیگه جرئت ندارم به چیزی شکایت کنم یا چیزی رو به زبون بیارم...

اگه حرفی زدم بدترش اومده جلوی پام...

اگه شکایتی کردم، اوضاع بدتر شده...

[ چهارشنبه 20 دی‌ماه سال 1396 ] [ 14:43 ] [ مریم ]

دو هفته گذشت...

دو هفته از شروع زمستون و یه جورایی شروع جدید من گذشته!!!

خب...علنا همه چیز تموم شده و در حال ول کن شدن ماجرام!!!

فکر میکردم "بی جواب موندن" حس ترسناکتری داشته باشه!

ولی من هنوز زندگی میکنم...

به کارام میرسم...

میخندم...

ولی امان از لحظات بیکاری و افکار بیهوده!

هروقت که بیکار میشم انگار غروب جمعس! :دی

.

.

چند وقته کل زندگیم خلاصه میشه توی رفتن به خانی آباد(دانشگاه جان!) و دروازه دولت(کافه اوریانت و یه ساندویچی که تازه پیداش کردم!) و پارک هنرمندان!!!!

عاشق این روندم...

ولی...چرا دروغ؟! نمیتونم منکر حس پوچی ای که اکثر اوقات بهم دست میده بشم! :)

ولی خدا رو شکر...خیلی خیلی خدا رو شکر!

.

میگما مملکت بهم ریخت، یادشون رفت دکمه ی زلزه رو بزنن! :دی

ما منتظر بودیم موشا بیان بخورنمون!

[ پنج‌شنبه 14 دی‌ماه سال 1396 ] [ 17:34 ] [ مریم ]

من خوبه خوبم...

میون درگیریایی که توی شهر به وجود اومده شاد و خرم با آبجی جان اینور و اونور میرفتیم!(بسی سرخوش!!!!)

میدون انقلاب واقعا ترسناک شده بود...یگان ویژه ها میخندیدن...انگار بهشون سپردن با این کارشون بگن ما خیلی قوییم!!!!

ماشیناشونم که واقعا ترسناکه! :/

ایستگاه تئاتر شهرو بسته بودن! :دی

تلگرام و اینستا هم که فیلتر شدن به سلامتی!

خب معلومه زور کسی بهشون نمیرسه!

این دفعه هم فریادا بی صدا میمونه...

.

.

به پیشنهاد برادر بهزاد خودمو مشغول ژوژمانا کردم...فکر کنم ایده ی خوبیه! :)

به چند ماه اخیر خودم که فکر میکنم خیلی برام عجیب و مهیجه...دیروز پستای تیر ماه امسالمو که اینجا نوشته بودم، خوندم...همش برنامه ریزی و سخت گیریای بیخود بود!!!

و اما الان...الانو واقعا دوست دارم!!! با وجود خیلی چیزا که اشتباهی براشون غصه میخوردم...اشتباها گاهی شیرینن!

اگه من قدیمم بود، میگفت الان که اول ساله، دوشنبه هم هست، بهتره یه شروع جدید داشته باشم پس این کارا رو بکنم و اون کارا رو نکنم!(خودم میدونم دوشنبه اول هفته ی اوناست! :دی)

به قول سارا من روزمرگیای الانمو دوست دارم...همین روزایی که تکرار میشن و آرامش توشونه!

آرامش...خونواده...تفریح...سلامتی!

دیگه در حال انفجار نیستم...! :)

[ دوشنبه 11 دی‌ماه سال 1396 ] [ 10:55 ] [ مریم ]

حرف!

دلم میخواد حرف بزنم...نمیدونم چی بگما ولی حس میکنم دارم میترکم! :/

فقط میخوام از حال و هوایی که الان توشم دربیام!

یکسره ذهنم نامرتب و مشوش میشه و برای نظم  و ترتیب دادن بهش یکسره باید با کسی حرف بزنم تا شاید مرتب بشم! :/

[ شنبه 9 دی‌ماه سال 1396 ] [ 23:34 ] [ مریم ]

ذهن پریشان احوال!

خواب دیدم شوهر کردم! :/

اصلا نمیدونستم طرف کیه...انقدر تو خواب گریه میکردم! -__-

مغزم کلا پوکیده!!!!!!!

.

.

به انتظار یه کلمه جواب پوسیدم! :)))

البته اگه کمی دقت کنم، همین بی جوابی، خودش جوابه...

به درک!

بالاخره که زمان همه چیو حل میکنه...!

[ شنبه 9 دی‌ماه سال 1396 ] [ 02:33 ] [ مریم ]

زلزله...

فکر کنم گسلا این چند وقته دارن کریسمسو جشن میگیرن!!

با یه آهنگی مثل دختر بندری شهرام کاشانی!

ازونجاییم که تهران  و کرمان خیلی قرطین، بیشتر از همه میلرزونن! :/

لامصبا امون بدید آخه! :/

دیشب که زلزله اومد خواب بودم...عین جن زده ها از جام پریدم و به آبجیم گفتم زلزلس...بدو بریم پایین!

هرچند ازونجایی که همیشه توی خواب و بیداری چرت و پرت میگم، خیلی جدی گرفته نشدم و تا راه پله رفتیم ولی برگشتیم خوابیدیم!

حال و روز عجیبی شده...هفته ی پیش خیلی ناراحت بودم ولی الان حس یه شهروند ژاپنی رو دارم که زلزله براش مثل نم بارون بهاریه! :/

تو جمعمون(خودم و سارا و آبجیامون!) به وقتایی که من اینجوری پشت سر هم دری وری میگم، میگیم الان کیک حشیش خورده!

(اصطلاحی برگرفته از فیلم سفر به اروپا euro trip)

من دائم الکیک حشیش خورده ی جمعمونم! :/

.

.

ژوژمانا و تحویل کارا بدجوری درگیرم کردن...دو تا از امتحانامم افتادن توی یه روز! +__+

و در آخر اینم بگم که مثلا الان روی حالت" فورگتینگ" تشریف دارم....عجیبه! حافظه ی من شدیدا ضعیفه ولی الان خیلی اصرار به نگه داشتن هر حرف و لحظه ای داره! #__#

نمیدونم چرا هروقت قصد سرزنش و جواب پس گرفتن از خودم دارم، شروع میکنم به پیاده رویای خیلی طولانی...دیروز 12 تا ایستگاه مترو رو پیاده رفتم! 

[ پنج‌شنبه 7 دی‌ماه سال 1396 ] [ 01:04 ] [ مریم ]